“Nin o ar e noso, nin o vento e noso”

Morreu Isaac.Estamos de loito.

Porén, non quedamos orfos de todo porque este intelectual resistente, pintor, ceramista…deixa moitísimo de si entre nós. Foron tantas as iniciativas que puxo en marcha, que desde aquí só podemos manifestar a nosa admiración e, sobre todo, a nosa gratitude. Os ollos de Isaac están nas figuras dos seus óleos, dos seus debuxos e das súas ilustracións: nos homes, nos nenos e, sobre todo, nas mulleres.

Ollos moi abertos, activos sempre, esculcadores e dispostos a leren o texto da realidade e da sociedade en beneficio alleo. Galiza, despois de noventa e un anos, acaba de perder esta singular ollada. Dende o CIM de Culleredo, o que lle debemos é dar a coñecer en profundidade a súa figura e o seu amplo labor sen esperar a que lle dediquen xornadas ou anos. Como mulleres e homes bos e xenerosos, mandar unha aperta  aos que estiveron con el sempre

Estas entrada foi publicada en NOVAS coas etiquetas . Ligazón permanente.

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s